Hoe moet ek swart, wit, rooi, geel en spesiale gekleurde materiale kleurpas?

wit

Hoe om ekstra wit plastiek voor te berei

Om by 'n helderwit produk te pas, is die primêre keuse van die onderste toon met blou titaandioksied (moet gekies word om die chloreringsproses te gebruik om titaandioksied te produseer, sy klein deeltjiegrootte, eenvormige molekulêre gewigsverspreiding), want die onderste toon met blou titaandioksied met wit, sal mense 'n gevoel van varsheid gee, inteendeel, as jy 'n groot deeltjiegrootte kies, die onderste toon met geel titaandioksied, ongeag watter metodes gebruik word om die kleurlig aan te pas, kan nie die helder suiwer wit bereik nie.

Omdat titaandioksied nie genoeg wit is nie, word daar dikwels bymiddels by die plastiek gekleur om dit wit te maak. 'n Baie klein hoeveelheid blou en pers pigment of fluoresserende witmaakmiddel kan bygevoeg word om dit wit te maak. Die titaandioksied-witmaak-effek is soos volg: die algemene en eenvoudigste metode is om vars groen gekerfde wit blok te gebruik. Die witmaak-effek word as magnetiese wit bemark; die fluoresserende witmaak-effek is die beste, maar die koste is die hoogste.

Swart

Hoe om ekstra swart plastiek te formuleer

Wanneer spesiale swart produkte met koolstofswart geformuleer word, moet aandag gegee word aan die probleem van koolstofswart kleurlig. In invallende lig is koolstofswart met 'n klein deeltjiegrootte gewoonlik meer blouerig as koolstofswart met 'n groot deeltjiegrootte, maar in deurlaatbare lig (deursigtige tint) en wanneer dit grys gespin word, is dit bruinerig. As jy 'n swart en blink plastiekproduk wil verkry, kies 'n lae-gestruktureerde koolstofswart met 'n klein deeltjiegrootte. Dit is omdat wanneer koolstofswart gekleur word, swartheid hoofsaaklik gebaseer is op ligabsorpsie, dus hoe kleiner die deeltjiegrootte, hoe hoër die mate van ligabsorpsie, hoe swakker die ligrefleksie en hoe hoër die swartheid. Nadat die bogenoemde koolstofswartvariëteite gekies is, moet spesiale aandag gegee word aan die verspreiding van die koolstofswart om bevredigende kleurresultate te verkry. Slegs deur die probleem van koolstofswartverspreiding op te los, kan die hoogste koolstofswart kleurkrag bereik word.

Na oksidasie verhoog die invoer van polêre groepe soos -OH, -COOH, almal die verspreiding van die koolstofswart, daarom is daar 'n vlugtige fraksie-aanwyser in die prestasie-indeks van koolstofswart, hoe hoër die waarde, hoe hoër die graad van oksidasie.

In elk geval het koolstofswart altyd 'n bietjie geel lig, so jy kan die blou kleurstof gebruik, die hoeveelheid van 8% tot 10%, sodat die swartswart van die voorbereiding van die ebbehoutgraad aansienlik verhoog word. Die pigment wat gebruik word, is gewoonlik blou 15: as die blou kleurstof op die basis van toning en dan toning met pers of rooi gebruik word, kan die swart kleurstof selfs swarter wees.

Grey

Hoe om grys plastiek te formuleer

Wanneer grys met koolstofswart geformuleer word, moet aandag gegee word aan die kwessie van koolstofswart se kleurlig. Die koolstofswart se deeltjiegrootte is klein, en wanneer dit by titaandioksied gevoeg word, kry dit geel grys skakerings; die koolstofswart se deeltjiegrootte is groot, en wanneer dit by titaandioksied gevoeg word, kry dit blou grys skakerings. Die titaandioksied se deeltjiegrootte en deeltjiegrootteverspreiding het ook 'n goeie verhouding, terwyl titaandioksied se deeltjiegrootte met geel lig verband hou, en klein deeltjiegrootte met blou lig. Daarom is die eerste ding om te doen om die verhouding tussen koolstofswart en titaandioksied se deeltjiegrootte en toon te verduidelik, anders kry jy 'n verkeerde toon en pas dan die pigment aan, wat al hoe meer kompleks sal wees.

Na die bepaling van koolstofswart en titaandioksied in grys produkte se kleurpassing, moet soms ook ander kleure gebruik word om aan die gebruiker se vereistes te voldoen. Omdat minder pigment bygevoeg word, moet spesies met 'n lae kleursterkte gekies word, soos ysteroksied (pigmentgeel 119, pigmentrooi 101), metaaloksiede (pigmentgeel 53, pigmentbruin 24), wat die kleurpassingstelsel se kleurstabiliteit kan verbeter.

Buiten

Hoe om plastiek vir buiteluggebruik te formuleer

(1) Donkerkleurige plastiekprodukte vir buiteluggebruik.

Buitelugplastiekprodukte soos stoele vir stadions, staalkabelbekleding vir brûe, boumateriaal, advertensiebokse, kratte en plastiekmotoronderdele moet goeie lig- en weerbestandheid hê, aangesien hulle vir lang tye buite gebruik word. Anorganiese pigmente het oor die algemeen goeie ligstabiliteit en kan gebruik word om die kleur van plastiekprodukte vir buiteluggebruik te pas, maar word beperk deur hul lae kleurkrag.

Wanneer ons donkerkleurige buiteprodukte voorberei, moet ons eerstens 'n kleurmiddel met goeie lig- en weerbestandheid kies, en tweedens so min of geen titaandioksied as moontlik in die produk gebruik nie, sodat die pigmentkonsentrasie in die produk so hoog as moontlik is. Daarbenewens is daar 'n voldoende hoeveelheid UV-absorbeerders en antioksidante in die kleurformule om te verseker dat die hars nie van kleur verander nie.

(2) Ligkleurigplastiekproduktevir buitegebruik.

Ligkleurige plastiekprodukte word gemaak deur 'n groot hoeveelheid titaandioksied en 'n klein hoeveelheid pigment by te voeg. Aangesien die meeste organiese pigmente by titaandioksied gevoeg word, sal die weerbestandheid en hittebestandheid in verskillende mate verminder word, en die impak van ligkleurige variëteite is selfs groter as gevolg van die klein hoeveelheid pigment wat bygevoeg word. Nog 'n organiese pigment word in ligkleurige variëteite gebruik as gevolg van sy hoë kleurkrag, daarom word dit in ligkleurige variëteite met 'n klein hoeveelheid byvoeging gebruik, wat kleurverskille in produksie en kleurafwykings kan veroorsaak wanneer dit gebruik word.

Liggekleurde variëteite moet gemoduleer word met anorganiese pigmente, hoofsaaklik deur gebruik te maak van hul voordele van goeie hittebestandheid en lae kleurkrag. Die beskikbare anorganiese pigmente is pigmentgeel 119 (ysteroksied), pigmentgeel 53 (metaaloksied), pigmentbruin 24 (metaaloksied), pigmentbruin 184 (bismutvanadaat), pigmentrooi 01 (ysteroksied), pigmentblou 29 (ultramaryn), pigmentgroen 8 (kobaltblou), pigmentbruin 50 (kobaltgroen).

Ligte kleure

Hoe om ligkleurige deursigtige plastiek voor te berei

Die formulering van ligkleurige deursigtige produkte vereis eerstens dat die hars self deursigtig en kleurloos is, byvoorbeeld polipropileen en helder stireen. Dit is belangrik om 'n kleurstof met goeie deursigtigheid en konsekwente kleurlig te kies. Oor die algemeen kan anorganiese pigmente met swak deursigtigheid nie toegepas word nie. Die variëteite met goeie deursigtigheid in organiese pigmente is: pigmentgeel 139 (isoindolinoon), pigmentgeel 199 (antrakinoon), pigmentrooi 149 (perileenstelsel), pigmentrooi 254 (diketoon-pirrool-pirrool), pigmentblou 15:1 (ftalosianien), pigmentgroen 36 (ftalosianien) en pigmentbruin 41 (gekondenseerde azo).

moer

Hoe om pêrelagtige plastiek te formuleer

Die proporsie pêrelkleurstof wat in plastiekspuitgietprodukte bygevoeg word, is gewoonlik 1%, in geëxtrudeerde filmprodukte is dit 4%~8%, afhangende van die dikte van die plastiekfilm. Net so moet die pêrelkleurstofinhoud in die pêrelkleurlaag dienooreenkomstig verhoog word in koëxtrusie-verbinding, en die byvoegingshoeveelheid is 5%~10% volgens die dikte van die plastiekpêrelkleurlaag.

(1) Gee aandag aan die keuse van pêrelagtige en organiese pigmente.

Die gebruik van pêrelpigmente in plastiekverwerking vereis oor die algemeen aandag aan die volgende punte: die deursigtigheid van die gekleurde hars moet goed wees; gebruik sover moontlik pigmente met goeie deursigtigheid (soos organiese pigmente) en oplosmiddelkleursels; hulle kan nie saam met titaandioksied gebruik word nie, en om 'n sekere bedekkingskrag te bereik, kan klein pêrelpigmente gelyktydig gebruik word, en pigmente met 'n hoë bedekkingskrag moet sover moontlik vermy word; wanneer pêrelpigmente op buitelugplastiekprodukte toegedien word, moet oorweging gegee word aan Wanneer pêrelpigmente in buitelugplastiekprodukte gebruik word, moet die weerbestandheid van pêrelpigmente in ag geneem word.

(2) Gee aandag aan die pêrelagtige pigmentverwerking en -vormingsproses.

Tydens spuitgietwerk word die teendruk verhoog om die vermenging van die skroef te verbeter, om sodoende die verspreiding van die pêrelkleurige pigment te verbeter. Die verwerkingstemperatuur tydens spuitgietwerk word gewoonlik gekies teen die boonste grens van die aanbevole gebruikstemperatuurreeks van die hars, om die verspreiding van die pêrelkleurige poeier te verseker.

Die oppervlakafwerking van die vorm is baie belangrik. Hoe meer gepoleer die vorm, hoe meer eenvormig georiënteerde en gladde pêrelkleur kan verkry word.

Die ontwerp van die vormhek is ook baie belangrik. Die keuse van 'n enkele hek verminder die vormuitvloeilyn meer as veelvuldige hekke. Hekke moet normaalweg in digte plekke gekies word, weg van vloeiversperrings, en die afstand tussen die einde van die hek en die loperstelsel moet so klein as moontlik wees om die ongelyke verspreiding van pêrelagtige pigmente en die lukrake rangskikking wat veroorsaak word deur verskille in vloeistofweerstand te verminder.

Aangesien die pêrelagtige pigment in die vorm van vlokkies voorkom, sal die deeltjiegrootte van die pigment kleiner word en die pêrelagtige effek verminder word as gevolg van die skuifkrag tydens die plastiekverwerking. 'n Groter aspekverhouding en 'n geskikte fynheid van die filtergaas word gebruik om die druk van die masjienkop te verhoog, om sodoende die skade aan die pêrelagtige pigment deur die skuifkrag tydens die verwerking soveel as moontlik te verminder.

Wanneer pêrelpigmente in PMMA-, PC- en PA-stelsels gebruik word, moet dit vooraf gedroog word. Wanneer goud- en brons-pêrelpigmente in PVC-plastiek gebruik word, moet versigtigheid gedra word, aangesien dit vrye ysterione bevat, wat die ontbinding van PVC-harse versnel. Silwerwit pêrelpigmente kan in sommige pigmentprodukte vergel, daarom word die gebruik van anti-vergelingsprodukte aanbeveel.

Goud en Silwer

Hoe om goud en silwer plastiek te formuleer

Die pigmente wat in silwer plastiekprodukte gebruik word, is eintlik aluminiumpoeiers. Aluminiumpigmente produseer 'n baie helder blouwit reflektiewe lig, aangesien die aluminiumoppervlak die hele sigbare spektrum, insluitend blou lig, sterk weerkaats.

Aluminiumpoeiers is in verskillende variëteite beskikbaar vir gebruik in plastiek. Die gemiddelde deursnee van die deeltjies is 5μm, wat uitstekende kleur- en bedekkingsvermoë het; die gemiddelde deursnee van die deeltjies is 20~30μm, wat saam met gekleurde pigmente gebruik kan word; die gemiddelde deursnee van die deeltjies is 330μm, wat 'n ekstra growwe glinsterende effek het.

Die smeltpunt van aluminiumpoeier is 660°C, maar wanneer dit in direkte kontak met lug by hoë temperature is, word die oppervlak geoksideer tot 'n gryswit kleur, daarom kan oppervlakbehandeling van aluminiumpoeier bedek met 'n beskermende silikonoksiedfilm dit hitte-, weer- en suurbestand maak.

Die pigment wat in die goue plastiekprodukte gebruik word, is koperpoeier, wat maklik by hoë temperature oksideer, en die weerbestandheid daarvan is nie goed nie, en dit sal vir 'n lang tyd buite donker word. As die oppervlak van die koperpoeier met 'n beskermende silikonoksiedfilm behandel word, kan die hittebestandheid, weerbestandheid en suurbestandheid aansienlik verbeter word. Na die silikonoksiedbehandeling sal die meestermengsels nie donkerder word onder hoëtemperatuurinspuiting nie.

Om 'n spesiale metaaleffek te formuleer, kan 'n klein hoeveelheid organiese pigmente met beter deursigtigheid en soortgelyke kleur en lig bygevoeg word, maar daar moet kennis geneem word dat as te veel titaandioksied en pêrelmoerpoeier en ander stowwe by die formule gevoeg word, dit die produk ook donker sal maak.

Aangesien metaalpigmente gewoonlik in die vorm van vlokkies is, is die gebruik van metaalpigmente en pêrelagtige pigmente meer geneig om vormvloeilyne in die inspuitgietproses te produseer, wat die voorkoms van die plastiekproduk beïnvloed. Die volgende metodes kan gebruik word om die bogenoemde situasie te verminder of te minimaliseer: die gebruik van metaalpigmente met groot deeltjiegrootte, die verhoging van die hoeveelheid bygevoegde metaalpigmente, die keuse van harse met hoë viskositeit, die verhoging van die inspuitopening en die verhoging van die inspuitspoed.