PVC-skuimbord-ekstrusielynproduksieproses

Ekstrusietemperatuur

Om harde PVC-skuimborde met digte en eenvormige porieë, gladde en skoon oppervlaktes te verkry, moet die temperatuur van elke sone streng beheer word tydens die produksie van PVC-skuimbord. extrusie lyne. As die temperatuur van die loop en skroef te hoog is, is die materiaal geneig tot voorskuiming, wat smeltbreuk en 'n growwe oppervlak van die plaat veroorsaak. As die temperatuur te laag is, is die materiaal se plastisering onvolledig en is die oppervlak van die plaat ongelyk; die temperatuur van die oorgangsliggaam en die matryslip moet laer wees as die ekstrusietemperatuur, maar 'n te lae temperatuur sal die smelttemperatuur te laag maak om elastisiteit te verloor en gebreek te word, terwyl 'n te hoë temperatuur die smeltsterkte en elastisiteit sal verminder, borrelbreuk sal veroorsaak en leemte op die oppervlak van die plaat sal veroorsaak.

Die materiaal-ekstrusie gaan gewoonlik deur drie prosesse: verhitting, konstante temperatuur en hittebehoud.

Die verhittingsone is geleë aan die voorkant van die ekstruder se uitlaatpoort (die eerste sone-transportgedeelte en die tweede sone-kompressiegedeelte); die konstante temperatuursone is aan die agterkant van die uitlaatpoort (die derde sone-uitlaatgedeelte en die vierde sone-meetgedeelte); die isolasiesone bestaan ​​hoofsaaklik uit die matryskop, oorgangsliggaam en matrys. Materiaal in die verhittingsone benodig 'n groot hoeveelheid hitte, dus moet die temperatuurinstelling van hierdie sone effens hoër wees om aan die vereistes van vinnige aanvulling van hitte en die handhawing van 'n stabiele vattemperatuuromgewing te voldoen. As gevolg van die interne hitte wat gegenereer word deur die skuif en rol van die materiaal deur die skroef In die konstante temperatuursone wat die behoeftes van die materiaal oorskry, is die sone oor die algemeen toegerus met 'n tweerigting-temperatuurbeheertoestel vir verhitting en verkoeling om die temperatuur van die loop konstant te hou, wat die normale plastisering en ekstrusievorming van die materiaal verseker. Nadat die materiaal deur die konstante temperatuursone beweeg het, het dit heeltemal geplastiseer, en die hitte in hierdie sone bestaan ​​nie meer nie. Om smeltdruk te vestig, is dit nodig om verhittingsplate op te stel om eksterne hitte aan te vul.

Ekstrusiespoed en verblyftyd

Produksiepraktyk toon dat die skroefspoed direk eweredig is aan die ekstrusie-uitset van die plaat en omgekeerd eweredig aan die digtheid van die plaat. Hoe hoër die skroefspoed, hoe vinniger die ekstrusiespoed, en die vinnige toename in smelttemperatuur verhoog die moeilikheidsgraad van prosesbeheer, maar die skuimgraad is uniform en die oppervlakkwaliteit van die produk is goed; omgekeerd, wanneer die skroefspoed te laag is en die ekstrusiespoed stadig is, sal dit swak plastisering van die smelt veroorsaak om produksiedoeltreffendheid te verminder, en skuim naby die matryslip sal die oppervlak van die plaat grof maak. Daarbenewens word die kwaliteit van die plank ook beïnvloed deur die verblyftyd van die materiaal in die ekstrudervat en matrys. As die verblyftyd te kort is, ontbind die skuimmiddel onvoldoende, wat lei tot 'n plank met oormatige digtheid; as die verblyftyd te lank is, is dit maklik om oormatig te skuim en word die meganiese eienskappe van die plank verminder.

Ekstrusie druk

Die sleutel tot die sukses of mislukking van plaatskuim lê daarin of die ekstrusiedrukbeheer gepas is. Die skroefspoed, smelttemperatuur, en die lengte en kompressieverhouding van die matrys se interne vloeikanaal het almal 'n beduidende impak op die ekstrusiedruk. Die toename in skroefspoed verhoog die ekstrusiedruk van die smelt, wat die deursnee van die borrels kan verminder en die aantal borrels kan verhoog, wat die skuimproses vergemaklik. Wanneer die bykomende materiaal goed geplastiseer is, is beide die matrysdruk en die stroom relatief stabiel; terwyl wanneer die materiaal swak geplastiseer is, die matrysdruk fluktueer, die motorstroom toeneem en onstabiel word. In werklike produksie word die veranderinge in gasheerstroom en matrysdruk gewoonlik as 'n belangrike basis gebruik om te oordeel of die ekstrusietemperatuurbeheer gepas is.